غزل ۳۸۶ - تا بدان طرهٔ طرار گرفتار شدیم

تا بدان طرهٔ طرار گرفتار شدیم
داخل حلقه نشینان شب تار شدیم ۱

تا پراکنده آن زلف پریشان گشتیم
هم دل آزردهٔ آن چشم دل آزار شدیم ۲

تا ره شانه بدان زلف دل آویز افتاد
مو به مو با خبر از حال دل زار شدیم ۳

سر به سر جمع شد اسباب پریشانی ما
تا سراسیمهٔ آن طرهٔ طرار شدیم ۴

آن قدر خون دل از دیده به دامان کردیم
که خجالت زده دیده خون بار شدیم ۵

هیچ از آن کعبه مقصود نجستیم نشان
هر چه در راه طلب قافله سالار شدیم ۶

غیر ما در حرم دوست کسی راه نداشت
تا چه کردیم که محروم ز دیدار شدیم ۷

دو جهان سود ز بازار محبت بردیم
به همین مایه که نادیده خریدار شدیم ۸

سر تسلیم نهادیم به زانوی رضا
که به تفسیر قضا فاعل مختار شدیم ۹

به چه رو باده ننوشیم که با پیر مغان
مه در روز ازل بر سر اقرار شدیم ۱۰

دل بدان مهر فروزنده فروغی دادیم
ما هم از پرتو آن مشرق انوار شدیم ۱۱