هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و ستایش‌آمیز، بیانگر عشق و شیفتگی شاعر به معشوق است. شاعر با توصیف زیبایی‌های معشوق، از جمله زلف عنبرین، لعل شکرین، و چهره ماه‌گونه او، احساسات خود را بیان می‌کند. همچنین، شاعر به ستایش از معشوق می‌پردازد و حتی حاضر است برای او فداکاری کند. در پایان، شاعر با توصیف نرگس سحرآفرین معشوق، بر زیبایی او تأکید می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان دشوار باشد.

شماره ۴ - این غزل فرمودهٔ شاه است بشنو

این غزل فرمودهٔ شاه است بشنو
تا به مهر آید دل پرخشم و کینت ۱

«تابم از دل برد زلف عنبرینت
صبرم از کف برد لعل شکرینت ۲

تنگ شکر از چه ریزد از دهانت
نقرهٔ خام از چه خیزد از سرینت ۳

عارف شهر ار ببیند روی ماهت
بعد از اینش سجده باید بر جبینت ۴

گر قرین در آسمان جویند مه را
می‌توان هم بر زمین جستن قرینت ۵

شکر می‌گوید خدای آسمان را
هر که می‌بیند خرامان بر زمینت ۶

تا بسوزانند صورت‌های خود را
کاش می‌دیدند نقاشان چینت ۷

گر بریزد خون من بر آستانت
بر نخواهم داشت دست از آستینت ۸

هر دو عالم را به یک نظاره کشتی
آفرین بر نرگس سحر آفرینت» ۹
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳ - این چار رباعی از شه تاجور است
گوهر بعدی:شماره ۵ - شاه جم جاه کلامی که بیان فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.