شماره ۳ - این چار رباعی از شه تاجور است

این چار رباعی از شه تاجور است
کارایش دیوان قضا و قدر است ۱

چون بنویسی دهندهٔ کام دل است
چون بسرایی برندهٔ هوش سر است ۲

«امروز سوار اسب رهوار شدم
از بهر شکار سوی کهسار شدم ۳

آن قدر به چنگ باز و تیهو آمد
کز کثرت قتلشان در آزار شدم» ۴

«باران ز هوا هم چو سرشکم آید
وز آمدنش به دشت رشکم آید ۵

زان راه که باریدن باران ز چه روست
آنجا که چو سیل از مژه اشکم آید» ۶

«دیدار تو دیدنم میسر نشود
هیچم به تو ماه روی رهبر نشود ۷

هر چند کز آتش غمت می‌سوزم
لیکن گویم که چون تو دلبر نشود» ۸

«دوری تو کرد زار و رنجور مرا
بی روی تو دیو است کنون حور مرا ۹

گر وصل تو بار دگرم دست دهد
در هر دو جهان بس است منظور مرا» ۱۰