غزل ۱۵ - ما را ز شوق یار به غیر التفات نیست

ما را ز شوق یار به غیر التفات نیست
پروای جان خویش و سر کائنات نیست ۱

از پیش یار اگر نفسی دور می‌شوم
هر دم که میزنم ز حساب حیات نیست ۲

در عاشقی خموشی و در هجر صابری
این خود حکایتیست که در ممکنات نیست ۳

رندی گزین که شیوهٔ ناموس و رنگ و بو
غیر از خیال باطل و جز ترهات نیست ۴

بگذار هرچه داری و بگذر که مرد را
جز ترک توشه توشهٔ راه نجات نیست ۵

از خود طلب که هرچه طلب میکنی زیار
در تنگنای کعبه و در سومنات نیست ۶

در یوزه کردم از لب دلدار بوسه‌ای
گفتا برو عبید که وقت زکات نیست ۷