هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و شیدایی خود به معشوق میگوید. او از زیباییهای معشوق، تأثیرات عشق بر جهان و دردهای ناشی از این عشق سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند عکس خورشید، شعلههای آتش و بوی مشک و عنبر، احساسات خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تصاویر شاعرانه ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی برای درک کامل داشته باشد.
غزل ۱۶ - ترک سر مستم که ساغر می گرفت
ترک سر مستم که ساغر می گرفت
عالمی در شور و در شر می گرفت ۱
عکس خورشید جمالش در جهان
شعله می زد هفت کشور می گرفت ۲
چون صبا بر چین زلفش می گذشت
بوستان در مشک و عنبر می گرفت ۳
هر دمی از آه دود آسای من
آتشی در عود و مجمر می گرفت ۴
بوسهای زو دل طلب میکرد لیک
این سخن با او کجا در می گرفت ۵
قصهٔ دردش عبید از سوز دل
هر زمان می گفت و از سر می گرفت ۶
عالمی در شور و در شر می گرفت ۱
عکس خورشید جمالش در جهان
شعله می زد هفت کشور می گرفت ۲
چون صبا بر چین زلفش می گذشت
بوستان در مشک و عنبر می گرفت ۳
هر دمی از آه دود آسای من
آتشی در عود و مجمر می گرفت ۴
بوسهای زو دل طلب میکرد لیک
این سخن با او کجا در می گرفت ۵
قصهٔ دردش عبید از سوز دل
هر زمان می گفت و از سر می گرفت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵ - ما را ز شوق یار به غیر التفات نیست
گوهر بعدی:غزل ۱۷ - رمید صبر و دل از من چو دلنواز برفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
