غزل ۴۸ - کجا کسی که مرا مژدهٔ چمانه دهد

کجا کسی که مرا مژدهٔ چمانه دهد
علی‌الصباح به من بادهٔ شبانه دهد ۱

ز دوستان و عزیزان که باشد آنکه مرا
نشان به کوی مغان و می مغانه دهد ۲

خوشا کسی که چو رندان ز خانه وقت سحر
به در گریزد و تن در شراب خانه دهد ۳

غلام دولت آنم که هرچه بستاند
به شمع و شاهد و چنگ و دف و چغانه دهد ۴

ز غم پناه به می بر که می به خاصیت
نتیجه عیش خوش و عمر جاودانه دهد ۵

مرو به عشوهٔ زاهد ز ره که او دایم
فریب مردم نادان بدین فسانه دهد ۶

به اعتقاد شنو پند سودمند عبید
که او همیشه تو را پند عاقلانه دهد ۷