غزل ۷۱ - قصهٔ درد دل و غصهٔ شبهای دراز

قصهٔ درد دل و غصهٔ شبهای دراز
صورتی نیست که جائی بتوان گفتن باز ۱

محرمی نیست که با او به کنار آرم روز
مونسی نیست که با وی به میان آرم راز ۲

در غم و خواری از آنم که ندارم غمخوار
دم فرو بسته از آنم که ندارم دمساز ۳

خود چه شامیست شقاوت که ندارد انجام
یا چه صبحست سعادت که ندارد آغاز ۴

بی‌نیازی ندهد دهر خدایا تو بده
سازگاری نکند خلق خدایا تو بساز ۵

از سر لطف دل خستهٔ بیچاره عبید
بنواز ای کرم عام تو بیچاره نواز ۶