هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از مرغی سخن میگوید که با شنیدن درد و غم او، آگاه شده و مانند آتش همراه باد میشود. سپس به خلوتگاه میرود و از هر دری افسانهای استادانه بیان میکند. شاعر از غمهای خود میگوید و مرغ با رمز و راز و هنر، از برخی سخنان دوری میکند و رازداری مینماید.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و تمثیلی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و رمزهای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
بخش ۱۰ - پیغام رسانیدن قاصد
ضمیر پاک آن مرغ سخن ساز
چو این افسانه کردم پیشش آغاز ۱
شد از حال دل پر دردم آگاه
چو آتش گشت و شد با باد همراه ۲
به خلوتگاه آن آرام جان رفت
باستادی ز هر چشمی نهان رفت ۳
باو از هر دری افسانه میگفت
حکایت خوب و استادانه میگفت ۴
ز من هر دم غمی تقریر میکرد
ز دریائی نمی تقریر میکرد ۵
چو رمزی زین حکایت یاد کردی
سمنبر زان سخن فریاد کردی ۶
بصنعت زین سخن دوری نمودی
بدو آئین مستوری نمودی ۷
چو این افسانه کردم پیشش آغاز ۱
شد از حال دل پر دردم آگاه
چو آتش گشت و شد با باد همراه ۲
به خلوتگاه آن آرام جان رفت
باستادی ز هر چشمی نهان رفت ۳
باو از هر دری افسانه میگفت
حکایت خوب و استادانه میگفت ۴
ز من هر دم غمی تقریر میکرد
ز دریائی نمی تقریر میکرد ۵
چو رمزی زین حکایت یاد کردی
سمنبر زان سخن فریاد کردی ۶
بصنعت زین سخن دوری نمودی
بدو آئین مستوری نمودی ۷
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۷
۴۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۹ - غزل همام
گوهر بعدی:بخش ۱۱ - خطاب معشوق با قاصد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.