خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری از حافظ است که در آن شاعر به مخاطب نصیحت می‌کند که نصایح ناصحان مشفق را بپذیرد و از جوانی و زیبایی‌های زندگی لذت ببرد، زیرا عمر کوتاه است. او از عشق و شراب سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که نعمت‌های دنیا و آخرت در برابر عشق ناچیز هستند. شاعر همچنین از توبه و بازگشت به زندگی عادی سخن می‌گوید، اما زیبایی و جذابیت ساقی او را از توبه بازمی‌دارد.

رده سنی: 18+ متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی، عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر
هر آنچه ناصح مشفق بگویدت بپذیر

ز وصل روی جوانان تمتعی بردار
که در کمین گه عمر است مکر عالم پیر

نعیم هر دو جهان پیش عاشقان به جوی
که این متاع قلیل است و آن عطای کثیر

معاشری خوش و رودی بساز می‌خواهم
که درد خویش بگویم به ناله ی بم و زیر

بر آن سرم که ننوشم می و گنه نکنم
اگر موافق تدبیر من شود تقدیر

چو قسمت ازلی بی حضور ما کردند
گر اندکی نه به وفق رضاست خرده مگیر

چو لاله در قدحم ریز ساقیا می و مشک
که نقش خال نگارم نمی‌رود ز ضمیر

بیار ساغر در خوشاب ای ساقی
حسود گو کرم آصفی ببین و بمیر

به عزم توبه نهادم قدح ز کف صد بار
ولی کرشمه ی ساقی نمی‌کند تقصیر

می دوساله و محبوب چارده ساله
همین بس است مرا صحبت صغیر و کبیر

دل رمیده ی ما را که پیش می‌گیرد
خبر دهید به مجنون خسته از زنجیر

حدیث توبه در این بزمگه مگو حافظ
که ساقیان کمان ابرویت زنند به تیر

«حافظ»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir