هوش مصنوعی: شاعر در این متن به ستایش شاه شجاع پرداخته و از وفاداری و اطاعت خود نسبت به او سخن می‌گوید. او از شراب و باده‌گساری به عنوان نمادی از شادی و رهایی یاد می‌کند و از اوضاع نابسامان زمانه شکایت دارد. شاعر همچنین از عشق و وفاداری به شاه سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که همیشه در خدمت او باشد.
رده سنی: 18+ این متن شامل مفاهیمی مانند شراب‌خواری و باده‌گساری است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم عمیق و فلسفی موجود در متن ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

غزل ۲۹۲ - قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع

قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع
که نیست با کسم از بهر مال و جاه نزاع ۱

شراب خانگیم بس می مغانه بیار
حریف باده رسید ای رفیق توبه وداع ۲

خدای را به می‌ام شست و شوی خرقه کنید
که من نمی‌شنوم بوی خیر از این اوضاع ۳

ببین که رقص کنان می‌رود به ناله ی چنگ
کسی که رخصه نفرمودی استماع سماع ۴

به عاشقان نظری کن به شکر این نعمت
که من غلام مطیعم تو پادشاه مطاع ۵

به فیض جرعه ی جام تو تشنه‌ایم ولی
نمی‌کنیم دلیری نمی‌دهیم صداع ۶

جبین و چهره ی حافظ خدا جدا مکناد
ز خاک بارگه کبریای شاه شجاع ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۶۶۷
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۹۱ - ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش
گوهر بعدی:غزل ۲۹۳ - بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.