غزل ۲۹۳ - بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع

بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع
شمع خاور فکند بر همه اطراف شعاع ۱

برکشد آینه از جیب افق چرخ و در آن
بنماید رخ گیتی به هزاران انواع ۲

در زوایای طرب خانه ی جمشید فلک
ارغنون ساز کند زهره به آهنگ سماع ۳

چنگ در غلغله آید که کجا شد منکر
جام در قهقهه آید که کجا شد مناع ۴

وضع دوران بنگر ساغر عشرت بر گیر
که به هر حالتی این است بهین اوضاع ۵

طره ی شاهد دنیی همه بند است و فریب
عارفان بر سر این رشته نجویند نزاع ۶

عمر خسرو طلب ار نفع جهان می‌خواهی
که وجودیست عطابخش کریم نفاع ۷

مظهر لطف ازل روشنی چشم امل
جامع علم و عمل جان جهان شاه شجاع ۸