هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از بازگشت شاه و پیروزی او بر دشمنانش سخن میگوید. او از خداوند به خاطر نعمتهایش تشکر میکند و از شکست دشمنان و پیمانشکنی آنان اظهار خوشحالی میکند. همچنین، شاعر به موضوعاتی مانند رحمت الهی، ندامت و نوشیدن شراب اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم پیچیدهای مانند عرفان، سیاست و مدح است که درک آنها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، اشاره به نوشیدن شراب ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۳۱۲ - بُشری اِذِ السّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم
بُشری اِذِ السّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم
للهِ حمدُ مُعتَرِفٍ غایةَ النِّعَم ۱
آن خوش خبر کجاست که این فتح مژده داد
تا جان فشانمش چو زر و سیم در قدم ۲
از بازگشت شاه در این طرفه منزل است
آهنگ خصم او به سراپرده ی عدم ۳
پیمان شکن هرآینه گردد شکسته حال
انَّ العُهودَ عِندَ مَلیکِ النُّهی ذِمَم ۴
میجست از سحاب امل رحمتی ولی
جز دیدهاش معاینه بیرون نداد نم ۵
در نیل غم فتاد سپهرش به طنز گفت
الآنَ قَد نَدِمتَ و ما یَنفَعُ النَّدَم ۶
ساقی چو یار مه رخ و از اهل راز بود
حافظ بخورد باده و شیخ و فقیه هم ۷
للهِ حمدُ مُعتَرِفٍ غایةَ النِّعَم ۱
آن خوش خبر کجاست که این فتح مژده داد
تا جان فشانمش چو زر و سیم در قدم ۲
از بازگشت شاه در این طرفه منزل است
آهنگ خصم او به سراپرده ی عدم ۳
پیمان شکن هرآینه گردد شکسته حال
انَّ العُهودَ عِندَ مَلیکِ النُّهی ذِمَم ۴
میجست از سحاب امل رحمتی ولی
جز دیدهاش معاینه بیرون نداد نم ۵
در نیل غم فتاد سپهرش به طنز گفت
الآنَ قَد نَدِمتَ و ما یَنفَعُ النَّدَم ۶
ساقی چو یار مه رخ و از اهل راز بود
حافظ بخورد باده و شیخ و فقیه هم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۷۱۶
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۱ - عاشق روی جوانی خوش نوخاستهام
گوهر بعدی:غزل ۳۱۳ - بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
