غزل ۳۲۳ - ز دست کوته خود زیر بارم

ز دست کوته خود زیر بارم
که از بالابلندان شرمسارم ۱

مگر زنجیر مویی گیردم دست
وگر نه سر به شیدایی برآرم ۲

ز چشم من بپرس اوضاع گردون
که شب تا روز اختر می‌شمارم ۳

بدین شکرانه می‌بوسم لب جام
که کرد آگه ز راز روزگارم ۴

اگر گفتم دعای می فروشان
چه باشد حق نعمت می‌گزارم ۵

من از بازوی خود دارم بسی شکر
که زور مردم آزاری ندارم ۶

سری دارم چو حافظ مست لیکن
به لطف آن سری امیدوارم ۷