هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از سفر معنوی و عرفانی خود سخن می‌گوید. او از تصمیم خود برای بازگشت به وطن و نذر کردن برای رفتن به میخانه و بیان تجربیاتش از سیر و سلوک می‌گوید. همچنین، او از عشق و رنج‌های آن و ارتباطش با معشوق سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که مانند حافظ، با دوست و وزیر خود به خانه بازگردد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در شعر وجود دارد که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند سیر و سلوک و نذر کردن برای رفتن به میخانه ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

غزل ۳۶۰ - گر از این منزل ویران به سوی خانه روم

گر از این منزل ویران به سوی خانه روم
دگر آن جا که روم عاقل و فرزانه روم ۱

زین سفر گر به سلامت به وطن بازرسم
نذر کردم که هم از راه به میخانه روم ۲

تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک
به در صومعه با بربط و پیمانه روم ۳

آشنایان ره عشق گرم خون بخورند
ناکسم گر به شکایت سوی بیگانه روم ۴

بعد از این دست من و زلف چو زنجیر نگار
چند و چند از پی کام دل دیوانه روم ۵

گر ببینم خم ابروی چو محرابش باز
سجده ی شکر کنم و از پی شکرانه روم ۶

خرم آن دم که چو حافظ به تولای وزیر
سرخوش از میکده با دوست به کاشانه روم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۶۰۶
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۵۹ - خرم آن روز کز این منزل ویران بروم
گوهر بعدی:غزل ۳۶۱ - آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.