هوش مصنوعی:
این متن به ناپایداری و فانی بودن موجودات در برابر خداوند اشاره دارد و تأکید میکند که تنها خداوند است که جاودانه است. همچنین، از خورشید به عنوان نمادی از هدایت و بازگشت به سوی خدا یاد میشود. در پایان، متن اشاره میکند که هرچه در مدح و ستایش دیگران گفته شده، در روز قیامت تنها خداوند باقی خواهد ماند.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از مفاهیم ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
شماره ۱۲۲ - آن که نماند به هیچ خلق خدای است
آن که نماند به هیچ خلق خدای است
تو نه خدایی، به هیچ خلق نمانی ۱
روز شدن را نشان دهند به خورشید
باز مر او را به تو دهند نشانی ۲
هر چه بر الفاظ خلق مدحت رفتهست
یا برود، تا به روز حشر تو آنی ۳
تو نه خدایی، به هیچ خلق نمانی ۱
روز شدن را نشان دهند به خورشید
باز مر او را به تو دهند نشانی ۲
هر چه بر الفاظ خلق مدحت رفتهست
یا برود، تا به روز حشر تو آنی ۳
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۳
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲۱ - بوی جوی مولیان آید همی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.