هوش مصنوعی: شاعر در این متن از بی‌میلی خود به دنبال کردن دانش یونانی و رنج برای پرورش جسم و جان سخن می‌گوید. او خود را مانند بلبل در قید نظم و مانند یوسف در زندان می‌داند. همچنین، از تجربیات خود در نشستن با بزرگان و ناامیدی از دریافت دستور یا عطایا می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'روح القدس به سگبانی' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا نیازمند توضیح باشد.

شماره ۱۲۳ - مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب

مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب
چه آب جویم از جوی خشک یونانی؟ ۱

برای پرورش جسم جان چه رنجه کنم؟
که: حیف باشد روح القدس به سگبانی ۲

به حسن صوت چو بلبل مقید نظمم
به جرم حسن چو یوسف اسیر زندانی ۳

بسی نشستم من با اکابر و اعیان
بیازمودمشان آشکار و پنهانی ۴

نخواستم ز تمنی مگر که دستوری
نیافتم ز عطاها مگر پشیمانی ۵
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - آن که نماند به هیچ خلق خدای است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - کسی را چو من دوستگان می چه باید؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.