خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، در قالب غزل سروده شده است. محتوای آن بیانگر عشق و ارادت به یار و دوست است. شاعر از پیک راستان می‌خواهد که احوال یار و گل را به بلبل برساند و از رازهای خلوت و انس با یار سخن بگوید. همچنین، شاعر از گناهان خود سخن می‌گوید و از یار می‌خواهد که با شفقت و بخشش با او رفتار کند. در نهایت، شاعر از زلف یار و دام عشق سخن می‌گوید و از صبا می‌خواهد که احوال غریب را بازگو کند.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده در شعر، فهم آن را برای مخاطبان جوان‌تر دشوار می‌کند.

ای پیک راستان خبر یار ما بگو
احوال گل به بلبل دستان سرا بگو

ما محرمان خلوت انسیم غم مخور
با یار آشنا سخن آشنا بگو

برهم چو می‌زد آن سر زلفین مشکبار
با ما سر چه داشت ز بهر خدا بگو

هر کس که گفت خاک در دوست توتیاست
گو این سخن معاینه در چشم ما بگو

آن کس که منع ما ز خرابات می‌کند
گو در حضور پیر من این ماجرا بگو

گر دیگرت بر آن در دولت گذر بود
بعد از ادای خدمت و عرض دعا بگو

هر چند ما بدیم تو ما را بدان مگیر
شاهانه ماجرای گناه گدا بگو

بر این فقیر نامه آن محتشم بخوان
با این گدا حکایت آن پادشا بگو

جان‌ها ز دام زلف چو بر خاک می‌فشاند
بر آن غریب ما چه گذشت ای صبا بگو

جان پرور است قصهٔ ارباب معرفت
رمزی برو بپرس حدیثی بیا بگو

حافظ گرت به مجلس او راه می‌دهند
می نوش و ترک زرق ز بهر خدا بگو

«حافظ»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir