هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد هجران و عشق سخن میگوید. او حال خود را با تصاویری مانند چشمان پر از خون و مقایسههای زیبا مانند رشک گل به رخ معشوق و غیرت شکر به تبسم او بیان میکند. شاعر از صبا میخواهد که پیامش را به معشوق برساند و اشاره میکند که مردم عشق را انکار میکنند، اما او اسیر آن است و روش او با دیگران متفاوت است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری نیاز دارند.
غزل ۹۳ - در شب هجر که از روز قیامت بتر است
در شب هجر که از روز قیامت بتر است
مردم دیدهٔ من غرقه بخون جگر است ۱
به طراوت رخ تو رشک گل سیراب است
به تبسم دهنت غیرت تنگ شکر است ۲
ای صبا گر گذری برسرآن کو برسان
خبر ما بر آنکس که ز ما بیخبر است ۳
مردمان منکر عشقند و منم کشتهٔ او
شیوهٔ ما دگر و شیوهٔ مردم دگر است ۴
مردم دیدهٔ من غرقه بخون جگر است ۱
به طراوت رخ تو رشک گل سیراب است
به تبسم دهنت غیرت تنگ شکر است ۲
ای صبا گر گذری برسرآن کو برسان
خبر ما بر آنکس که ز ما بیخبر است ۳
مردمان منکر عشقند و منم کشتهٔ او
شیوهٔ ما دگر و شیوهٔ مردم دگر است ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۲ - تلخی نشنیدم از لبت هیچ
گوهر بعدی:غزل ۹۴ - سر اندازیم به که رانی ز در
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.