هوش مصنوعی:
این شعر حافظ بیانگر درد و رنج عاشقانه و عرفانی است. شاعر از معشوق میخواهد که به رنجهای او توجه کند و از ستم دیگران در امان بماند. همچنین، تأکید بر صداقت در دعا و عشق به معشوق دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۴۸۰ - ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی
ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی
سود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی ۱
دردمندان بلا زهر هلاهل دارند
قصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی ۲
رنج ما را که توان برد به یک گوشه چشم
شرط انصاف نباشد که مداوا نکنی ۳
دیده ما چو به امید تو دریاست چرا
به تفرج گذری بر لب دریا نکنی ۴
نقل هر جور که از خلق کریمت کردند
قول صاحب غرضان است تو آنها نکنی ۵
بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهد
از خدا جز می و معشوق تمنا نکنی ۶
حافظا سجده به ابروی چو محرابش بر
که دعایی ز سر صدق جز آن جا نکنی ۷
سود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی ۱
دردمندان بلا زهر هلاهل دارند
قصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی ۲
رنج ما را که توان برد به یک گوشه چشم
شرط انصاف نباشد که مداوا نکنی ۳
دیده ما چو به امید تو دریاست چرا
به تفرج گذری بر لب دریا نکنی ۴
نقل هر جور که از خلق کریمت کردند
قول صاحب غرضان است تو آنها نکنی ۵
بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهد
از خدا جز می و معشوق تمنا نکنی ۶
حافظا سجده به ابروی چو محرابش بر
که دعایی ز سر صدق جز آن جا نکنی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۷۹ - صبح است و ژاله میچکد از ابر بهمنی
گوهر بعدی:غزل ۴۸۱ - بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.