غزل ۱۶۰ - مهی گذشت که آن مه به سوی ما نگذشت

مهی گذشت که آن مه به سوی ما نگذشت
شبی نرفت که برجان ما بلا نگذشت ۱

مرا ز عارض او دیر شد گلی نشگفت
چو گلبنی که بر او هیچ‌گه صبا نگذشت ۲

گذشت در دل من صد هزار تیر جفا
که هیچ در دل آن یار بی‌وفا نگذشت ۳

مسیح من چو مرا دم نداد جان دادم
ولیک عمر ندانم گذشت یا نگذشت ۴

کبوتری نبرد سوی دوست نامهٔ من
کز آتش دل من مرغ در هوا نگذشت ۵

چه سود ملک سلیمانت خسروا به سخن
که هدهد تو گهی جانب سبا نگذشت ۶