هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر عمیق او بر جهان و دل خود سخن میگوید. او از چشمان معشوق، زلفهایش و تأثیرات عاطفی و روحانی این زیبایی بر خود و جهان اطراف میسراید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۳۷۶ - پیش محراب دو ابروش که طاقست به حسن
پیش محراب دو ابروش که طاقست به حسن
عالمی دست برآورده به یارب نگرید
چشمش از هر مژهای ساخته مشکین قلمی
میدهد فتوی خون همه مذهب نگرید
زلف بر مه زده در خانهٔ دل داهدیش
نشد از دل اثر ماه به عقرب نگرید
اوست نوروز من و چون فتدش جعد به پای
راست با روز برابر شدن شب نگرید
عالمی دست برآورده به یارب نگرید
چشمش از هر مژهای ساخته مشکین قلمی
میدهد فتوی خون همه مذهب نگرید
زلف بر مه زده در خانهٔ دل داهدیش
نشد از دل اثر ماه به عقرب نگرید
اوست نوروز من و چون فتدش جعد به پای
راست با روز برابر شدن شب نگرید
۳۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۷۵ - باد بویش به بوستان آورد
گوهر بعدی:غزل ۳۷۷ - دوش دل در کوی او گم کردهام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
