هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق نافرجام و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او بیان میکند که دل به معشوق سپرده، از غم او رنج برده و در نهایت، با پشیمانی از زندگی، راهی دیگر شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی مانند عشق نافرجام، رنج و پشیمانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، این موضوعات ممکن است برای سنین پایین تر سنگین و نامناسب تلقی شود.
غزل ۴۵۳ - دل به زلفت سپر دم رفتم
دل به زلفت سپر دم رفتم
ور به زنجیر کردم و رفتم
چون غمت جمله قسمت من شد
غم تو جمله خوردم و رفتم
گر ترا بود زحمتی از من
زحمت خویش بردم ورفتم
تاترا دیدم و ندادم جان
والله از زیستن پشیمانم
ور به زنجیر کردم و رفتم
چون غمت جمله قسمت من شد
غم تو جمله خوردم و رفتم
گر ترا بود زحمتی از من
زحمت خویش بردم ورفتم
تاترا دیدم و ندادم جان
والله از زیستن پشیمانم
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۲ - مرا اگر چه که بردست غم فروختهای
گوهر بعدی:غزل ۴۵۴ - تا کی به زبان طاعت و اندر دل جام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.