هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دوگانگی بین ظاهر و باطن سخن میگوید و اشاره میکند که برخی افراد در ظاهر پرهیزکارند ولی در باطن گناهکار. او ترجیح میدهد میخوارهای پخته باشد تا صوفیای ناپخته.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین اشاره به میخواری و دوگانگی اخلاقی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۴۵۴ - تا کی به زبان طاعت و اندر دل جام
تا کی به زبان طاعت و اندر دل جام
بگرفت دلم زین گنه تقوی نام
دردی بمن آور چومیم نیست به جام
میخواره و پخته بهتر از صوفی خام
بگرفت دلم زین گنه تقوی نام
دردی بمن آور چومیم نیست به جام
میخواره و پخته بهتر از صوفی خام
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۳ - دل به زلفت سپر دم رفتم
گوهر بعدی:غزل ۴۵۵ - دی باد صبح بوی تو آورد سوی من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
