هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و شیفتگی خود به معشوق میگوید. او در یک شب به کوی معشوق میرود و چنان مجذوب زیبایی و بوی زلف معشوق میشود که مانند آب جوی، سر و پا گم میکند و ناخواسته به سمت او کشیده میشود.
رده سنی:
15+
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیدهتر، درک آن را برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر میکند.
غزل ۴۵۸ - شبی در کوی آن مه روی رفتم
شبی در کوی آن مه روی رفتم
سر و پا گم چو آب جوی رفتم ۱
نمیرفتم بلا شد بوی زلفش
خراب اندر پی آن بوی رفتم ۲
سر و پا گم چو آب جوی رفتم ۱
نمیرفتم بلا شد بوی زلفش
خراب اندر پی آن بوی رفتم ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۷ - چو نام تو در نامهای دیدهام
گوهر بعدی:غزل ۴۵۹ - تا سوختن عشق ز پروانه به دیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
