هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و رنجش میگوید، از دیدار معشوق که باعث افزایش هوسش میشود، اما از جفا و بیتوجهی او نیز شکایت دارد. او از اشکها و دلناتوانی خود سخن میگوید و معشوق را به بیشرمی متهم میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۵۶۱ - باز آمد آنکه سوختهٔ اوست ؟ جان من
باز آمد آنکه سوختهٔ اوست ؟ جان من
خون گشته از جفاش دل ناتوان من
هرچند بینمش هوسم بیش میشود
روزی در ین هوس رود البته جان من
ای مهر آرزوی زخسرو بتافتی
شرمت نیامد از من و اشک روان من
خون گشته از جفاش دل ناتوان من
هرچند بینمش هوسم بیش میشود
روزی در ین هوس رود البته جان من
ای مهر آرزوی زخسرو بتافتی
شرمت نیامد از من و اشک روان من
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۶۰ - گر چه ز خوی نازکت سوخته گشت جان من
گوهر بعدی:غزل ۵۶۲ - ای بوده در قفای تو دایم دعای من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
