هوش مصنوعی:
شاعر از گریه بر روی زمین ابراز تاسف میکند و اشاره میکند که سایه سر بلند او برای خاک کافی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
غزل ۵۷۴ - شویم ز گریه روی زمین را که هست حیف
شویم ز گریه روی زمین را که هست حیف
کافتد بخاک سایهٔ سر و بلند تو
کافتد بخاک سایهٔ سر و بلند تو
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۷۳ - گر نه کمند بلاست بر دل عشاق تو
گوهر بعدی:گزیدهٔ غزل ۵۷۵ - از غزل های شامل قران السعد ین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
