هوش مصنوعی: شاعر خود را به مرغی تشبیه می‌کند که شاخه‌ای لرزان بر بالای درخت نشسته است.
رده سنی: 12+ متن دارای مفاهیم شاعرانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از زیبایی‌های آن لذت ببرند.

شماره ۵۳ - بدان مرغک مانم که همی دوش

بدان مرغک مانم که همی دوش
بزار از بر شاخک همی فنود ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۲ - ستاخی برآمد از بر شاخ درخت عود
گوهر بعدی:شماره ۵۴ - هر آن کریم که فرزند او بلاده بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.