خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر غمگینانه و عاشقانه، از زیبایی‌های طبیعت مانند لاله و بهار استفاده می‌کند تا احساسات عمیق درد، اندوه و از دست دادن را بیان کند. شاعر از مفاهیمی مانند مرگ، رازهای نهفته، و ناله‌های حزن‌انگیز صحبت می‌کند و به دنبال بیداری و امید در میان تاریکی است.

رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی، اندوه و مرگ است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌های عاطفی بیشتری دارد.

بیداد رفت لاله ی بر باد رفته را
یا رب خزان چه بود بهار شکفته را

هر لاله ای که از دل این خاکدان دمید
نو کرد داغ ماتم یاران رفته را

جز در صفای اشک دلم وا نمی شود
باران به دامن است هوای گرفته را

وای ای مه دو هفته چه جای محاق بود
آخر محاق نیست که ماه دو هفته را

برخیز لاله بند گلوبند خود بتاب
آورده ام به دیده گهرهای سفته را

ای کاش ناله های چو من بلبلی حزین
بیدار کردی آن گل در خاک خفته را

گر سوزد استخوان جوانان شگفت نیست
تب موم سازد آهن و پولاد تفته را

یارب چها به سینه ی این خاکدان در است
کس نیست واقف این همه راز نهفته را

راه عدم نرفت کس از رهروان خاک
چون رفت خواهی این همه راه نرفته را

لب دوخت هر که را که بدو راز گفت دهر
تا باز نشنود ز کس این راز گفته را

لعلی نسفت کلک در افشان شهریار
در رشته چون کشم در و لعل نسفته را

«شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی)»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir