غزل شمارهٔ ۲۷ - چشم انتظار

ندار عشقم و با دل سر قمارم نیست
که تاب و طاقت آن مستی و خمارم نیست ۱

دگر قمار محبت نمی برد دل من
که دستبردی از این بخت بدبیارم نیست ۲

من اختیار نکردم پس از تو یار دگر
به غیر گریه که آن هم به اختیارم نیست ۳

به رهگذار تو چشم انتظار خاکم و بس
که جز مزار تو چشمی در انتظارم نیست ۴

تو می رسی به عزیزان سلام من برسان
که من هنوز بدان رهگذر گذارم نیست ۵

چه عالمی که دلی هست و دلنوازی نه
چه زندگی که غمم هست و غمگسارم نیست ۶

به لاله های چمن چشم بسته می گذرم
که تاب دیدن دل های داغدارم نیست ۷