غزل شمارهٔ ۶۶ - بیاد استاد فرخ

فرخا از تو دلم ساخته با یاد هنوز
خبر از کوی تو می آوردم باد هنوز ۱

در جوانی همه با یاد تو دلخوش بودم
پیرم و از تو همان ساخته با یاد هنوز ۲

دارم آن حجب جوانی که زبانبند منست
لب همه خامشیم دل همه فریاد هنوز ۳

فرخ خاطر من خاطره شهر شماست
خود غم آبادم و خاطر فرح آباد هنوز ۴

دوری از بزم تو عمریست که حرمان منست
زدم و میزنم از دست غمت داد هنوز ۵

با منت سایه کم از گلشن آزادی چیست
می برم شکوه ات ای سرو به شمشاد هنوز ۶

یاد گلچین معانی و نوید و گلشن
نوشخواری بود و نعشه معتاد هنوز ۷

بیست سال است بهار از سرما رفته ولی
من همان ماتمیم در غم استاد هنوز ۸

صید خونین خزیده به شکاف سنگم
که نفس در نفسم با سگ صیاد هنوز ۹

شهریار از تو و هفتاد تو دلشاد ولی
خود به شصت است و ندیده است دل شاد هنوز ۱۰