غزل ۱۰۴ - خبر کن ای ستاره یار ما را

خَبَر کُن ای ستاره یارِ ما را
که دریابد دل خونْ خوارِ ما را ۱

خَبَر کُن آن طَبیبِ عاشقان را
که تا شَربَت دَهَد بیمارِ ما را ۲

بِگو شِکَّرفروشِ شِکَّرین را
که تا رونَق دَهَد بازارِ ما را ۳

اگر در سِرّ بِگَردانی دلِ خود
نه دشمن بِشْنَود اسرارِ ما را؟ ۴

پَس اَنْدَر عشقْ دشمن کام گردم
که دشمن می‌نَپُرسَد کارِ ما را ۵

اگر چه دشمنِ ما جان ندارد
بِسوزان جانِ دشمن دارِ ما را ۶

اگر گِل بر سَرَسْتَت تا نشویی
بیار و بِشْکُفان گُلزارِ ما را ۷

بیا ای شَمسِ تبریزیِّ نَیِّر
بِدان رُخ نور دِهْ دیدارِ ما را ۸