هوش مصنوعی: این شعر سنایی با زبانی طنزآمیز و کنایه‌آمیز به بیان حقایقی درباره‌ی ترس، ایمنی، و نگرش‌های اجتماعی می‌پردازد. شاعر با استفاده از مثال‌هایی مانند جغد، مرغ فرخ، و مهره‌های شطرنج، نشان می‌دهد که ترس و امنیت نسبی هستند و به شرایط و جایگاه افراد بستگی دارند. همچنین، او به انتقاد از برخی رفتارهای اجتماعی و سطحی‌نگری‌ها می‌پردازد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم کنایه‌آمیز و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل طنز و انتقادهای اجتماعی موجود در شعر نیاز به تجربه‌ی بیشتری از زندگی دارد.

شماره ۴۱ - گفتی که بترسد ز همه خلق سنایی

گفتی که بترسد ز همه خلق سنایی
پاسخ شنو ار چند نه‌ای در خور پاسخ ۱

جغد ار که بترسد بنترسد ز پی جنس
آن مرغ که دارند شهانش همه فرخ ۲

آن مست ز مستی بنترسد نه ز مردی
ور نه بخرد نیزهٔ خطی شمرد لخ ۳

در بند بود رخ همه از اسب و پیاده
هر چند همه نطع بود جایگه رخ ۴

نز روی عزیزیست که چون مرکب شاهان
رایض نکند بر سر خر کره همی مخ ۵

گویی که نترسم ز همه دیوان آری
از میخ چه ترسد که مر او را نبود مخ ۶

بیدار نه‌ای فارغی از بانگ تکاتک
بیمار نه‌ای فارغی از بند اخ و اخ ۷

ایمن بود از چشم بد آن را که ز زشتی
در چشم کسان چون رخ شطرنج بود رخ ۸

زان ایمنی از دیدن هر کس که بگویند
اندر مثل عامه که کخ را نبرد کخ ۹
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۰ - ای دل نیک مذهب و منهاج
گوهر بعدی:شماره ۴۲ - در رثای امیر معزی: تا چند معزای معزی که خدایش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.