شماره ۱ - ذات رومی محرم آمد پاک دل کرباس را شماره ۲ - خیز ای دل زین برافگن مرکب تحویل را شماره ۳ - نبودی دین اگر اقبال مرد مصطفایی را شماره ۴ - ای که اطفال به گهواره درون از ستمت شماره ۵ - روزگار ای بزرگ چاکر تست شماره ۶ - تلخ کرد از حدیث خویش طبیب شماره ۷ - چند گویی که بیا تا بر وزانت برم شماره ۸ - ای برآراسته از لطف و سخا معدن خویش شماره ۹ - گفتی به پیش خواجه که این غزنوی غرست شماره ۱۰ - تا نهان گشت آفتاب خواجگان در زیر خاک شماره ۱۱ - مال هست از درون دل چون مار شماره ۱۲ - در مدح نظامی: ای که چون اندر بنان آری قصب هنگام نظم شماره ۱۳ - ای که هفت اقلیم و چار ارکان عالم را به علم شماره ۱۴ - در رثای امیر معزی: گرتیر فلک داد کلاهی به معزی شماره ۱۵ - در مذمت دنیا: گنده پیریست تیره روی جهان شماره ۱۶ - قدر مردم سفر پدید آرد شماره ۱۷ - عرش مقاما زر کن کعبهٔ جاهت شماره ۱۸ - آن تو کوری نه جهان تاریکست شماره ۱۹ - در هجای علی سه بوسش: پیش ازین گفتم سه بوسش را همی شماره ۲۰ - در مذمت بخیلی گوید: دیگ خواجه ز گوشت دوشیزه‌ست شماره ۲۱ - در رثای منصور سعید: خواجه منصور بپژمرد ز مرگ شماره ۲۲ - ای جود تو ز لذت بخشش سوال جوی شماره ۲۳ - به مادرم گفتم ای بد مهر مادر شماره ۲۴ - هر جا که روضه‌ایست وردیست شماره ۲۵ - به همه وقت دلیری نکنند شماره ۲۶ - شکایت از روزگار: ضربت گردون دون آزادگان را خسته کرد شماره ۲۷ - جان من خیز و جام باده بیار شماره ۲۸ - برخیز و برافروز هلا قبلهٔ زردشت شماره ۲۹ - پسر هند اگر چه خال منست شماره ۳۰ - ای ماه صیام ار چه مرا خود خطری نیست شماره ۳۱ - زین پسم با دیو مردم پیکر و پیکار نیست شماره ۳۲ - ای سنایی خواجگی با عشق جانان شرط نیست شماره ۳۳ - هر که در خطهٔ مسلمانیست شماره ۳۴ - آمد آن حور و دست من بربست شماره ۳۵ - آمد آن رگ زن مسیح پرست شماره ۳۶ - مرحبا بحری که آبش لذت از کوثر گرفت شماره ۳۷ - در توحید: ای همه جانها ز تو پاینده جان چون خوانمت شماره ۳۸ - ای شده پیر و عاجز و فرتوت شماره ۳۹ - در ذم مردم بلخ: از بس غر و غر زن که به بلخند ادیبانش شماره ۴۰ - ای دل نیک مذهب و منهاج شماره ۴۱ - گفتی که بترسد ز همه خلق سنایی شماره ۴۲ - در رثای امیر معزی: تا چند معزای معزی که خدایش شماره ۴۳ - بی‌طمع باش اگر همی خواهی شماره ۴۴ - یک نیمه عمر خویش به بیهودگی به باد شماره ۴۵ - گر چه شمشیر حیدر کرار شماره ۴۶ - من نگویم که قاسم‌الارزاق شماره ۴۷ - مرا به غزنین بسیار دوستان بودند شماره ۴۸ - خواجه در غم من ار گفت که چون بی‌خردان شماره ۴۹ - چه ممسکی که ز جود تو قطره‌ای نچکد شماره ۵۰ - سرشگی کز غم معشوق بارم شماره ۵۱ - ای که از بهر خدمت در تو شماره ۵۲ - ای خواجه اگر قامت اقبال تو امروز شماره ۵۳ - چون ز بد گوی من سخن شنوی شماره ۵۴ - در رثای زکی الدین بلخی: روح مجرد شد خواجه زکی شماره ۵۵ - صدر اسلام زنده گشت و نمرد شماره ۵۶ - به گرمای تموز از سرد سوزش شماره ۵۷ - در مدح مسعود سعد سلمان: ای عمیدی که باز غزنین را شماره ۵۸ - شکر ایزد را که تا من بوده‌ام شماره ۵۹ - آنچه دی کرد به من آن پسر سر گرغر شماره ۶۰ - آنکه تدبیر ظفر گستر او گر خواهد شماره ۶۱ - با سنایی سره بود او چو یکی دانگ نداشت شماره ۶۲ - در جواب هجای یکی از معاندان شماره ۶۳ - هیچ کس نیست کز برای سه دال شماره ۶۴ - از جواب و سوال ما دانی شماره ۶۵ - چرا نه مردم دانا چنان زید که به غم شماره ۶۶ - خواجگانی که اندرین حضرت شماره ۶۷ - دل منه با زنان از آنکه زنان شماره ۶۸ - خادمان را ز بهر آن بخرند شماره ۶۹ - منشین با بدان که صحبت بد شماره ۷۰ - دوستی گفت صبر کن زیراک شماره ۷۱ - ای سنایی کسی به جد و به جهد شماره ۷۲ - با دلی رفته به استسقا شماره ۷۳ - با همه خلق جهان گر چه از آن شماره ۷۴ - آخر این آمدنم نزد تو تا چند بود شماره ۷۵ - در هجای «معجزی» شاعر: معجزی خود ز معجز ادبار شماره ۷۶ - چون خاک باش در همه احوال بردبار شماره ۷۷ - دور عالم جز به آخر نامدست از بهر آنک شماره ۷۸ - چون تو شدی پیر بلندی مجوی شماره ۷۹ - در حادثهٔ زهر خوردن سرهنگ محمد خطیبی و انگشتری فرستادن سلطان مسعود رحمةالله علیه گوید و او را ستاید شماره ۸۰ - ای صدر اجل قوام دولت شماره ۸۱ - اگر معمار جاه او نباشد شماره ۸۲ - عزیز عمر چنان مگذران که آخر کار شماره ۸۳ - با بقای پدر پسر ناید شماره ۸۴ - مبر تو رنج که روزی به رنج نفزاید شماره ۸۵ - ز راه رفتن و آسودنم چه سود و زیان شماره ۸۶ - داستان پسر هند مگر نشنیدی شماره ۸۷ - اگر رای رحمت شود با دلم شماره ۸۸ - چون شکرم در آب دو چشم و دلم فلک شماره ۸۹ - کسی کز کار قلاشی برو بعضی عیان گردد شماره ۹۰ - نمی‌داند مگر آنکس مراد از کشف حال آید شماره ۹۱ - اول خلل ای خواجه ترا در امل آید شماره ۹۲ - ای بس که نباشی تو و ای بس که درین چرخ شماره ۹۳ - کسی را که سر حقیقت عیان شد شماره ۹۴ - عاشق دین‌دار باید تا که درد دین کشد شماره ۹۵ - گر سنایی دم زند آتش درین عالم زند شماره ۹۶ - در رثای زکی‌الدین بلخی: ای برادر زکی بمرد و بشد شماره ۹۷ - ای دریغا که روز برنایی شماره ۹۸ - این جهان بر مثال مرداریست شماره ۹۹ - ز جمله نعمت دنیا چو تندرستی نیست شماره ۱۰۰ - مردمان یک چند از تقوا و دین راندند کار شماره ۱۰۱ - زن مخواه و ترک زن کن کاندرین ایام بار شماره ۱۰۲ - ای به نزد عاشقان از شاهدی شماره ۱۰۳ - هیچ نیکو نبود هرگز بد شماره ۱۰۴ - در صف خانگاه محمد منصور واقع در سرخس که وی در آن داروخانه و کتابخانه برای فقرا و درویشان بنیاد نهاد شماره ۱۰۵ - اگر چون زر نخواهی روی عاشق شماره ۱۰۶ - ای سنایی به گرد حران گرد شماره ۱۰۷ - هر که زین پیش بود امیر سخن شماره ۱۰۸ - اگر ریش خواجه ببرند پاک شماره ۱۰۹ - ای خداوند قایم قدوس شماره ۱۱۰ - چو خواهم کرد زرق و هزل و ریواس شماره ۱۱۱ - ای مرد سفر در طلب زاد سفر باش شماره ۱۱۲ - در رثای یکی از بزرگان: گوهر روح بود خواجه وزیر شماره ۱۱۳ - گر مقصر شدم به خدمت تو شماره ۱۱۴ - ز تو ای چرخ نیلی رنگ دارم شماره ۱۱۵ - ثنا گفتیم ما مر خواجه‌ای را شماره ۱۱۶ - ای آنکه ترا در تو تویی نیست تصرف شماره ۱۱۷ - بجهم از بد ایام چنانک شماره ۱۱۸ - گفت بر دوخته مرا شعری شماره ۱۱۹ - طلوع مهر سعادت به ساحت اقبال شماره ۱۲۰ - تو مرا از نسب و جان و خرد خویش منی شماره ۱۲۱ - هر چند در میان دو گویم زمین و چرخ شماره ۱۲۲ - آن حور روح فش را بر عقل جلوه کردم شماره ۱۲۳ - زشت همی گویی هر ساعتم شماره ۱۲۴ - چو بر قناعت ازین گونه دسترس دارم شماره ۱۲۵ - ای یوسف نامی که همیشه چو زلیخا شماره ۱۲۶ - عمر دو نیمه‌ست و ازین بیش نیست شماره ۱۲۷ - چند روزی درین جهان بودم شماره ۱۲۸ - از زهر به مغزم رسید بویی شماره ۱۲۹ - خواجه بفزود ولیکن بدرم شماره ۱۳۰ - چون من بره سخن درون آیم شماره ۱۳۱ - گاهی ز دل بود گله گاهی ز دیده‌ام شماره ۱۳۲ - از خلد برین یاد کنم روی تو بینم شماره ۱۳۳ - دی بدان رستهٔ صرافان من بر در تیم شماره ۱۳۴ - در مدح عمادالدین محمدبن منصور: ای محمد نام و احمد خلق و محمودی شیم شماره ۱۳۵ - این قطعه را بر گور نظام الملک محمد نوشتند: ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم شماره ۱۳۶ - گر تو به دو گانه‌ای ز ما پیشی شماره ۱۳۷ - ای علایی ببین و نیک ببین شماره ۱۳۸ - گفت حکیمی که مفرح بود شماره ۱۳۹ - چند گویی که زحمتت کردم شماره ۱۴۰ - منم آن مفلسی که کیسهٔ من شماره ۱۴۱ - ای به عین حقیقت اندر عین شماره ۱۴۲ - چنگری ای پارسا در عاشق مسکین به کین شماره ۱۴۳ - در طریق دین قدم پیوسته بوذر وار زن شماره ۱۴۴ - پای بلقاسم ز پای بلحکم بشناس نیک شماره ۱۴۵ - زهرهٔ مردان نداری خدمت سلطان مکن شماره ۱۴۶ - ای برادر خویش را زین جمع خودبینان مکن شماره ۱۴۷ - دعوی دین می‌کنی با نفس دمسازی مکن شماره ۱۴۸ - یک روز بپرسید منوچهر ز سالار شماره ۱۴۹ - روزگاریست که کان گهرند شماره ۱۵۰ - خواهد که شاعران جهان بی صله همی شماره ۱۵۱ - چو شعر حکیمانه گفتم ترا شماره ۱۵۲ - هر که چون کاغذ و قلم باشد شماره ۱۵۳ - ای خرد را جمال و جان را زین شماره ۱۵۴ - در مدح جمال المعاشرین قوال شماره ۱۵۵ - در مدح بهرامشاه شماره ۱۵۶ - در مدح بهرامشاه شماره ۱۵۷ - در رثای ابوالمعالی احمد بن یوسف شماره ۱۵۸ - در هجای علی سه بوسش شماره ۱۵۹ - با تو باشم از تو نندیشم که با فضلی و عدل شماره ۱۶۰ - در چشمت ای رفیقک ای خام قلتبان شماره ۱۶۱ - تقاضای گوشت و انگور شماره ۱۶۲ - در رثای محمد بهروز شماره ۱۶۳ - گفتم بنالم از تو به یاران و دوستان شماره ۱۶۴ - ای فلک شمس شرف جاه تو شماره ۱۶۵ - بخور من بود دود درمنه شماره ۱۶۶ - ای تیر غم و رنج بسی خورده و برده شماره ۱۶۷ - ای زده بر فلک سراپرده شماره ۱۶۸ - این چه قرنست اینکه در خوابند بیداران همه شماره ۱۶۹ - شغل سرهنگان دین از مرد متواری مجوی شماره ۱۷۰ - تا کی اندر راه دین با نفس دمسازی کنی شماره ۱۷۱ - در مدح خواجه اسماعیل شنیزی شماره ۱۷۲ - اگر پای تو از خط خطا گامی بعیدستی شماره ۱۷۳ - پسری دیدم پوشیده قبای شماره ۱۷۴ - به هفت کشور تا شکر پنج و ده گویم شماره ۱۷۵ - سخا و سخن جان محض‌ست ایرا شماره ۱۷۶ - نکند دانا مستی نخورد عاقل می شماره ۱۷۷ - کسی را کو نسب پاکیزه باشد شماره ۱۷۸ - شربهای جهان همه خوردیم شماره ۱۷۹ - شد دیدهٔ من سپید از وعدت شماره ۱۸۰ - از زبان تیر خراس: ای لاف زنی که هر کجا هستی شماره ۱۸۱ - برهٔ بریان هر جا که بود چاکر تست شماره ۱۸۲ - چون به ملک اندر بر آرد گردی از مردان مرد شماره ۱۸۳ - هم در هجای معجزی شاعر شماره ۱۸۴ - در رثای امیر معزی شماره ۱۸۵ - و نیز: سخن را به خواب اندرون دوش گفتم شماره ۱۸۶ - در هجای علی سه بوسش: ای سه بوسش به آدمی ناژی شماره ۱۸۷ - به شعر اندرت مردم خواندم ای خر شماره ۱۸۸ - روی من شد چو زر و دیده چو سیم شماره ۱۸۹ - زشتم خواندی و راست گفتی شماره ۱۹۰ - خسرو از مازندران آید همی شماره ۱۹۱ - در هجای شهابی: مرا شهابی گر هجو کرد صد خروار شماره ۱۹۲ - خواندم حکایتی ز کتابی که جمع کرد شماره ۱۹۳ - ای کاشکی ز مادر گیتی نزادمی شماره ۱۹۴ - خود درشتی گر ببیند کور چشم و کور دل شماره ۱۹۵ - احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی شماره ۱۹۶ - گوگرد سرخ خواست ز من سبز من پریر شماره ۱۹۷ - در رثاء: تابوت مرا باز کن ای خواجه زمانی شماره ۱۹۸ - هم اکنون از هم اکنون داد بستان شماره ۱۹۹ - چونت نپرسم بگویی اینت کراهت شماره ۲۰۰ - اگر بد گمان گشتی ای دوست بر من شماره ۲۰۱ - در هجای معجزی شماره ۲۰۲ - آدمی را دو بلا کرد رهی شماره ۲۰۳ - به خدای ار گل بهار بوی شماره ۲۰۴ - ای سنایی به گرد شرک مپوی شماره ۲۰۵ - ای روی زردفام تو بر گردن نزار شماره ۲۰۶ - ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی شماره ۲۰۷ - در شهر مرد نیست ز من نابکارتر