هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از مخاطب خود شکایت میکند که او را مدام سرزنش میکند و به او لقبهای ناخوشایند میدهد. شاعر با اشاره به زیبایی مخاطب، بیان میکند که این زیبایی برای او چه سودی دارد، چرا که او شاعر است و نه کسی که بتواند این زیبایی را به او بدهد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به سرزنش و شکایت ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی برای درک داشته باشد.
شماره ۱۲۳ - زشت همی گویی هر ساعتم
زشت همی گویی هر ساعتم
رو تو همی گویی که من نستهم ۱
روی نکوی تو چکار آیدم
شاعرم ای دوست نه من کان دهم ۲
رو تو همی گویی که من نستهم ۱
روی نکوی تو چکار آیدم
شاعرم ای دوست نه من کان دهم ۲
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۲
۴۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - آن حور روح فش را بر عقل جلوه کردم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - چو بر قناعت ازین گونه دسترس دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
