هوش مصنوعی:
این شعر به بیان زندگی پرافتخار و سخاوتمندانه شاعر میپردازد که از نعمتهای زندگی بهره برده، در کنار نیکان نشسته و راه آزادگان را پیموده است. او از سخنان نیکو بهره برده و بخششهای فراوان داشته است. با این حال، با رسیدن مرگ، به یاد آخرت افتاده و خود را از گناهان رهانیده است. شاعر تأکید میکند که در جهان پسین، هر چه دادهاند دیدهاند و به بخشش الهی امیدوار است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی، عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به مرگ و جهان پسین ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۱۳۵ - این قطعه را بر گور نظام الملک محمد نوشتند: ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم
ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم
صد گونه شراب از کف اقبال چشیدیم ۱
آن جای که ابرار نشستند نشستیم
وان راه که احرار گزیدند گزیدیم ۲
گوش خود و گوش همه آراسته کردیم
از بس سخن خوب که گفتیم و شنیدیم ۳
از روی سخا حاصل ده ملک بدادیم
با اسب شرف منزل نه چرخ بریدیم ۴
ناگاه به زد مقرعهٔ مرگ زمانه
ما نای روان رو سوی عقبی بدمیدیم ۵
دیدیم که در عهدهٔ صد گونه وبالیم
خود را به یکی جان ز همه باز خریدیم ۶
پس جمله بدانید که در عالم پاداش
آنها که درین راه بدادیم بدیدیم ۷
دادند مجازات به بندی که گشادیم
کردند مکافات به رنجی که کشیدیم ۸
ما را همه مقصود به بخشایش حق بود
المنةالله که به مقصود رسیدیم ۹
صد گونه شراب از کف اقبال چشیدیم ۱
آن جای که ابرار نشستند نشستیم
وان راه که احرار گزیدند گزیدیم ۲
گوش خود و گوش همه آراسته کردیم
از بس سخن خوب که گفتیم و شنیدیم ۳
از روی سخا حاصل ده ملک بدادیم
با اسب شرف منزل نه چرخ بریدیم ۴
ناگاه به زد مقرعهٔ مرگ زمانه
ما نای روان رو سوی عقبی بدمیدیم ۵
دیدیم که در عهدهٔ صد گونه وبالیم
خود را به یکی جان ز همه باز خریدیم ۶
پس جمله بدانید که در عالم پاداش
آنها که درین راه بدادیم بدیدیم ۷
دادند مجازات به بندی که گشادیم
کردند مکافات به رنجی که کشیدیم ۸
ما را همه مقصود به بخشایش حق بود
المنةالله که به مقصود رسیدیم ۹
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۹
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - در مدح عمادالدین محمدبن منصور: ای محمد نام و احمد خلق و محمودی شیم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - گر تو به دو گانهای ز ما پیشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.