شماره ۱۵۵ - در مدح بهرامشاه

خواجه سلام علیک کو لب چون نوش او
پستهٔ دربار او لعل گهر پوش او ۱

کی به اشارت ز دور چشم ببیند لبش
زان که نداند همی شکل لبش هوش او ۲

چشم کجا بیندش از ره صورت از آنک
هست نهان جای عقل در لب خاموش او ۳

جای فرشتست و دیو چشم قوی خشم او
حجلهٔ عقلست و جان گوش سخن کوش او ۴

گشت پر از ابرویم چشم جهانی از آنک
خرمن مهرست و ماه قند ز شب پوش او ۵

مایه قهرست و لطف ناوک دلدوز او
پایهٔ کفرست و دین جوشن و شب پوش او ۶

از سر شوخی و ناز برکشد او چشم تو
گر تو ز زور و دروغ بر نکشی گوش او ۷

دی چو سناییش دید نیک بر بندگیش
تا به ابد مانده گیر غاشیه بر دوش او ۸

در هوس هجر او دوزخیانند خلق
شاه بهشتست و بس از بر و آغوش او ۹

سلطان بهرامشاه آنکه بود روز صید
کرکس و شیر فلک پشه و خرگوش او ۱۰