شمارهٔ ۶۰ - وله ایضا

دلا بنگر این بی‌محابا فلک را
که شد تا چه غایت به بیداد مایل ۱

ز روی زمین گردی انگیخت آسان
که کار زمین و زمان ساخت مشکل ۲

چنان بست آن سنگ دل دست ما را
که خورشید را رو بینداید از گل ۳

اجل شد دلیر این چنین هم که ریزد
به کام مسیح زمان زهر قاتل ۴

انیس سلاطین جلیس خواقین
سپهر معارف جهان فضائل ۵

سمی نبی نور دین ماه ملت
محمد ملک ذات قدسی خصائل ۶

حکیمی که سد متین علاجش
میان حیات او اجل بود حایل ۷

مسیحا دمی کز دمش روح رفته
شدی باز در پیکر مرغ بسمل ۸

افاضل پناهی که در سایهٔ او
شدی کمترین ذرهٔ خورشید کامل ۹

چو شهباز مرغ بلند آشیانش
ز همت فکند از جهان بر جنان ظل ۱۰

نمودند از بهر تاریخ فوتش
به دیباچهٔ خاطر و صفحهٔ دل ۱۱

حکیمان رقم سرور اهل حکمت
افاضل پناهان پناه افاضل ۱۲