هوش مصنوعی:
متن بالا بیانگر ناامیدی و گلایه از تقدیر و روزگار است. شاعر از بیعدالتی و تغییر ناگهانی لطف و محبت روزگار شکایت میکند و از خداوند میخواهد که اگر قضای حاجت او ثواب است، آن را برای روزهای سخت ذخیره کند. همچنین، او خود را مقصر میداند و اعتراف میکند که گناهکار است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، لحن گلایهآمیز و اشاره به گناه کبیره ممکن است برای کودکان و نوجوانان نامناسب باشد.
شماره ۱۰۶ - زهی بر حشمت گردون اساست
زهی بر حشمت گردون اساست
ز حیرت دیدهٔ افلاک خیره ۱
به من لطف دی و امروزت آخر
چه باشد گر بود بر یک و تیره ۲
نمائی گر به جای لطف موعود
عطائی از عطایای صغیره ۳
شود جود تو را مقدار ناقص
شود طبع تو را آهسته تیره ۴
قضای حاجت من گر ثوابست
برای روز بد بادت ذخیره ۵
دراز بخت من ناکس گناهست
گناهی میکنی باری کبیره ۶
ز حیرت دیدهٔ افلاک خیره ۱
به من لطف دی و امروزت آخر
چه باشد گر بود بر یک و تیره ۲
نمائی گر به جای لطف موعود
عطائی از عطایای صغیره ۳
شود جود تو را مقدار ناقص
شود طبع تو را آهسته تیره ۴
قضای حاجت من گر ثوابست
برای روز بد بادت ذخیره ۵
دراز بخت من ناکس گناهست
گناهی میکنی باری کبیره ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۴۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۰۷ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.