هوش مصنوعی:
این متن یک ستایش و درخواست از شخصی بلندمرتبه و بخشنده است که مانند سلیمان در ملک خود حکمرانی میکند. شاعر از او میخواهد که به درخواستهای کوچک و ضعیفترها گوش دهد و با پاسخ مثبت خود، امید را در دلها زنده نگه دارد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند از زیباییهای ادبی و معنایی آن لذت ببرند.
شمارهٔ ۱۲۰ - وله ایضا
ای بلند اختر سپهر وجود
وی گران گوهر خزانه جود ۱
به خدایی که داشت ارزانی
به تو در ملک خود سلیمانی ۲
که اگر زین فتاده مور ضعیف
برسد عرضهای به سمع شریف ۳
آنچنان کن کز استماع نوید
نشود نا امید هوش امید ۴
وی گران گوهر خزانه جود ۱
به خدایی که داشت ارزانی
به تو در ملک خود سلیمانی ۲
که اگر زین فتاده مور ضعیف
برسد عرضهای به سمع شریف ۳
آنچنان کن کز استماع نوید
نشود نا امید هوش امید ۴
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۴
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱۹ - ماده تاریخ فوت
بعدی:مثنویات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
