هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از گذشت زمان و از بین رفتن دوران راحتتر و بخشندگی سخن میگوید. او اشاره میکند که روزگار خوبی گذشته و دیگر مانند گذشته نیست. همچنین، از مرگ نمادهای خیر و برکت مانند خضر و منوچهر یاد میکند که نشاندهنده پایان یک دوره طلایی است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و تاریخی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، اشاره به نمادهای اساطیری و تاریخی مانند خضر و منوچهر ممکن است برای خوانندگان جوانتر نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۵۷ - در مرثیهٔ منوچهر شروان شاه
آب حیوان مجوی خاقانی
که منوچهر خضر خو مرده است ۱
نوبت راحت و کرم بگذشت
تا چراغ کیان فرو مرده است ۲
راحت آن روز رفت کو رفته است
کرم آن روز مرده کو مرده است ۳
که منوچهر خضر خو مرده است ۱
نوبت راحت و کرم بگذشت
تا چراغ کیان فرو مرده است ۲
راحت آن روز رفت کو رفته است
کرم آن روز مرده کو مرده است ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۶ - در مدح جمال الدین موصلی وزیر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۸ - در حماسه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
