شمارهٔ ۵۸ - در حماسه

من که خاقانیم عزیز حقم
ز آن که عبدی خطاب من رانده است ۱

هرچه یارب ندای حق راندم
لاتخف حق جواب من رانده است ۲

من به کنجی و حق به هفت اقلیم
مدد سحر ناب من رانده است ۳

پیک انفاس بر طریق مراد
دعوت مستجاب من رانده است ۴

ناوک وهم بر نشانهٔ غیب
خاطر تیز تاب من رانده است ۵

گرچه دولت ضعیف، عقل قوی است
که فضول از جناب من رانده است ۶

بخت اگر خفت رای بیدار است
کز پی پاس خواب من رانده است ۷

فضلای زمانه را یک یک
چرخ زیر رکاب من رانده است ۸

وین فلک گرچه بد عمل داری است
هم به نیکی حساب من رانده است ۹

به همه جای نان من پخته است
به همه جوی آب من رانده است ۱۰