شماره ۷۳ - خاقانیا چو آب رخت رفت در سال

خاقانیا چو آب رخت رفت در سال
مستان نوال کس که وبال آشنای اوست ۱

بر خستگی دل مطلب مرهم قبول
نه دل نه مرهمی که جراحت فزای اوست ۲

آن را که بشکنند نوازش کنند باز
یعنی که چون شکست نوازش دوای اوست ۳

پنداری آن شتر که بکشتند، گردنش
پر زر از آن کنند خون‌بهای اوست ۴

گیرم که کان زر شود آن گردن شتر
او را ز زر چه سود که سودش بقای اوست ۵