شمارهٔ ۱۳۲ - در مرثیه امام ناصر الدین ابراهیم باکوئی

از مرگ براهیم که علامهٔ دین بود
دردا که علامات کرامات نگون شد ۱

تا تختهٔ خاک است حصارش فضلا را
سر تختهٔ خاک آمد و دل خانهٔ خون شد ۲

گویند که سلطان مهین بر در گنجه است
در گنجه کنون بین که ز بغداد فزون شد ۳

من گنجه نبینم که براهیم در او نیست
من مکه نخواهم که ازو کعبه برون شد ۴