هوش مصنوعی:
این متن به ستایش شخصی به نام سپهر مکارم صفی میپردازد که صفات نیکوی او باعث کاهش کدورت در دل دشمنان شده و اقتدار و بزرگی او روزگار را نیکو کرده است. همچنین، اشارهای به تأثیر علم و عقل او در نو شدن دانش دارد و مقایسهای بین او و خورشید و ماه صورت گرفته است. در پایان، پرسشی درباره علت سزاوار بودن سنگ برای سر او مطرح شده و پاسخ خرد به این پرسش بیان میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و更适合 برای نوجوانان و بزرگسالان با دانش ادبی و فلسفی پایه است.
شماره ۱۳۳ - سپهر مکارم صفی کز صفاتش
سپهر مکارم صفی کز صفاتش
کدورت نصیب روان عدو شد ۱
ازو اقتدار معالی فزون گشت
وزو روزگار مکارم نکو شد ۲
کهن گردد اکنون حدیث افاضل
چو از عقل او حلهٔ علم نو شد ۳
چو خورشید آوازهٔ او برآمد
همان گاه ماه مقنع فرو شد ۴
همی گفتم امروز آخر سر او
بدین سر سزاوار سنگ از چه رو شد ۵
خرد گفت آن سنگ نامهربان را
که بر فرق آن آسمان علو شد ۶
مگر مشکلی اوفتاده است اگرنه
چرا بر در حجرهٔ عقل او شد ۷
کدورت نصیب روان عدو شد ۱
ازو اقتدار معالی فزون گشت
وزو روزگار مکارم نکو شد ۲
کهن گردد اکنون حدیث افاضل
چو از عقل او حلهٔ علم نو شد ۳
چو خورشید آوازهٔ او برآمد
همان گاه ماه مقنع فرو شد ۴
همی گفتم امروز آخر سر او
بدین سر سزاوار سنگ از چه رو شد ۵
خرد گفت آن سنگ نامهربان را
که بر فرق آن آسمان علو شد ۶
مگر مشکلی اوفتاده است اگرنه
چرا بر در حجرهٔ عقل او شد ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۴۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۲ - در مرثیه امام ناصر الدین ابراهیم باکوئی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - وفا جستن از خلق خاقانیا بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
