هوش مصنوعی: این متن شعری است که از تشبیهات و استعارات پیچیده استفاده می‌کند. شاعر با مقایسه‌های خلاقانه مانند دوات (مرکب‌دان) با نهنگ و آب سیاه، عمود صبح با سواد شام، و اشاره به مفاهیمی مانند ید بیضای موسوی و خسروان، تصاویر ذهنی غنی و چندلایه خلق می‌کند. همچنین، از عناصر طبیعی مانند جیحون و سمرقند برای تقویت تصاویر شعری استفاده شده است.
رده سنی: 16+ این متن به دلیل استفاده از استعارات و تشبیهات پیچیده و نیاز به دانش ادبی و تاریخی برای درک کامل، مناسب مخاطبان نوجوان و بزرگسال است. درک عمیق این شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.

شمارهٔ ۱۴۶ - در توصیف قلم و دوات خود

دوات من ز برون جدول و درون دریاست
نهنگ و آب سیاهش عجب بدان ماند ۱

عمود صبح ندیدی سواد شام در او
دوات من به دو معنی بدان نشان ماند ۲

رواست کو ید بیضای موسوی است دوات
که خامه نیز به ثعبان درفشان ماند ۳

زبان خامهٔ جوشن در زره بر من
به دور باش سنان فعل و تیرسان ماند ۴

چو خسروان گذرم بر مصاف نطق و دوات
از آن به خانهٔ زراد خسروان ماند ۵

عنان جیحون در دست طبع خاقانی است
از آن جهت به سمرقند خضرخان ماند ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۵ - هرکه را غره کرد دولت نیز
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷ - منصب تدریس خون گوید از آنک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.