شماره ۲۰۹ - زین خام قلتبان پدری دارم

زین خام قلتبان پدری دارم
کز آتش آفرید جهاندارش ۱

هم‌زاد بود آزر نمرودش
استاد بود یوسف نجارش ۲

هم طبع او چو تیشه تراشنده
هم خوی او برنده چو منشارش ۳

روز از فلک بود همه فریادش
شب با زحل بود همه پیکارش ۴

مریخ اگر به چرخ یکم بودی
حالی بدوختی به دو مسمارش ۵

نقرس گرفته پای گران سیرش
اصلع شده دماغ سبکبارش ۶

چون لیقهٔ دوات کهن گشته
پوسیده گوشت در تن مردارش ۷

آبش ز روی رفته و باد از سر
افتاده در متاع گرانبارش ۸

منبر گرفته مادر مسکینم
از دست آن منارهٔ خونخوارش ۹

با آنکه بهترین خلف دهرم
آید ز فضل و فطنت من عارش ۱۰

کای کاش جولهستی خاقانی
تا این سخنوری نبدی کارش ۱۱

با این همه که سوخته و پخته است
جان و دلم ز خامی گفتارش ۱۲

او نایب خداست به رزق من
یارب ز نائبات نگه دارش ۱۳