هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از ناتوانی خود در ارسال هدایای مناسب به مجلس بزرگان سخن میگوید. او با استفاده از استعارههای زیبا مانند ماهی یونس، مرغ و شهباز، و عناصر طبیعی مانند خورشید و گردون، بیان میکند که چگونه میتواند هدایای ارزشمندی بفرستد، اما در نهایت به محدودیتهای خود اعتراف میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به دانش ادبی و تجربهی زندگی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات قدیمی ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۴۰ - به مجلس کو نزیل جود خویش است
به مجلس کو نزیل جود خویش است
کجا یارم که نزل دون فرستم ۱
اگرچه ماهی از یونس شرف یافت
به یونس فلس ماهی چون فرستم ۲
چه مرغم کز پی شهباز شیبت
قبا اطلس، کلاه اکسون فرستم ۳
کلاه از زرکش خورشید سازم
قبا از ازرق گردون فرستم ۴
کجا یارم که نزل دون فرستم ۱
اگرچه ماهی از یونس شرف یافت
به یونس فلس ماهی چون فرستم ۲
چه مرغم کز پی شهباز شیبت
قبا اطلس، کلاه اکسون فرستم ۳
کلاه از زرکش خورشید سازم
قبا از ازرق گردون فرستم ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۴۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۹ - هر خشک و تر که داشتم از غم بسوختم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۴۱ - در مدح اقضیالقضاة علی و آمدن به عیادت خاقانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
