شماره ۲۴۹ - برد بیرون مرا ز ظلمت شک

برد بیرون مرا ز ظلمت شک
این چراغ یقین که من دارم ۱

کعب همت به ساق عرش رساند
این دو تن عقل و دین که من دارم ۲

خیل غوغای آز بشکستند
این دو صف در کمین که من دارم ۳

خود سگی کردنم نفرمایند
این دو شیر عرین که من دارم ۴

قدما گرچه سحرها دارند
کس ندارد چنین که من دارم ۵

کنم از شوره خاک شیرهٔ پاک
این کرامات بین که من دارم ۶

نبرد ذل برآستان ملوک
این دل نازنین که من دارم ۷

نه ز سردان خورم طپانچهٔ گرم
این رخ شرمگین که من دارم ۸

حسبی الله مراست نقش نگین
جم ندید این نگین که من دارم ۹

تخم همت ستاره بر دهدم
فلک است این زمین که من دارم ۱۰

دل مرا در خرابه‌ای بنشاند
اینست گنج مهین که من دارم ۱۱

همتم سر ز تاج در دزدد
اینت گنج مهین که من دارم ۱۲

من که خاقانیم ندانم هم
که چه شاهی است این که من دارم ۱۳