شمارهٔ ۲۶۶ - در شکر انعام رئیس شمس الدین

دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدم
امروز جفت نعمت بسیار می‌روم ۱

دیدم دو بحر، بحر ایادی و بحر آب
من زین دو بحر شاکر آثار می‌روم ۲

لب تشنه آمدم به لب بحر شور لیک
سیراب بحر عذب صدف‌دار می‌روم ۳

گر خشک‌سال بخل جهان را گرفت، من
غرق سحاب جود گهر بار می‌روم ۴

یعنی ز صبح صادق انعام شمس دین
از شرم سرخ روی و شفق‌وار می‌روم ۵

در گوش گاو خفته‌ام از امن کز عطاش
با گنج گاو و دولت بیدار می‌روم ۶

کاس کرم دهد به من و من ز خرمی
سرمست کاس از دل هشیار می‌روم ۷

کس مرغ را که داشت به پروار ندهد آب
من مرغ‌وار ز آب به پروار می‌روم ۸

نزد رئس چون الف کوفی آمدم
چون دال سرفکنده خجل سار می‌روم ۹

بر عین غین گشته ز خجلت ز عین مال
چون حرف غین بین که گران‌بار می‌روم ۱۰

از پیش این رئیس نکوکار پاک زاد
افکنده سر، چو خائن بدکار می‌روم ۱۱