هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها بیان میکند که مدح افراد نیکوکار را میسراید اما از افراد پست دوری میکند. او تأکید میکند که در اشعارش هجو وجود ندارد و در بهشت نیز خاری یافت نمیشود.
رده سنی:
16+
مفاهیم اخلاقی و ادبی این شعر برای درک و تحلیل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۳۱۵ - مدح کریمان کنم، چرا نکنم لیک
مدح کریمان کنم، چرا نکنم لیک
قدح لئیمان مرا شعار نیابی ۱
در همه دیوان من دو هجو نبینی
در همه گلزار خلد خار نیابی ۲
قدح لئیمان مرا شعار نیابی ۱
در همه دیوان من دو هجو نبینی
در همه گلزار خلد خار نیابی ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۴۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۱۴ - در شکایت از روزگار
گوهر بعدی:شماره ۳۱۶ - سر انگشت میرزد بیبی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
